Wonderland - Through the looking glass
KAdE
2 mei tot 30 augustus 2009
di-vr 11-17 za-zo 12-17
Kunsthal in Amersfoort
Smallepad 3 Amersfoort
Kunstenaars

Kathrine Ærtebjerg (DK)
Chiho Aoshima (JP)
Rina Banerjee (IN)
Hernan Bas (US)
Jake & Dinos Chapman (GB)
Martha Colburn (US)
Liz Craft (US)
Henry Darger † (US)
Nathalie Djurberg (SE)
Marcel Dzama (CA)
Angelo Filomeno (US)
Chris Jones (GB)
Maartje Korstanje (NL)
Tim Lewis (GB)
Paul Morrison (GB)
Patricia Piccinini (AU)
Barbara Polderman (NL)
Jon Pylypchuk (CA)
Jen Ray (US)
Karen Sargsyan (AM)
Hinke Schreuders (NL)
Mathew Weir (GB)
Chris Jones (UK, 1975)

– bouwt enorme objecten van aan elkaar geplakte fragmenten van foto’s en bereikt daarin een verrassend realisme

Opleiding
University of Central Lancashire, Preston
Central Saint Martins College of Art and Design, Londen

Recente tentoonstellingen
2009 Armory Show, New York (duo)
2008 Hudson Valley Center for Contemporary Art, Peekskill, New York (solo)
2006 Galerie Martin van Zomeren, Amsterdam (solo)

Werk in de tentoonstelling
  1. STRATA A (2008-2009)
    images and glue
    Courtesy the artist and Galerie Martin van Zomeren (gmvz), Amsterdam

Fragment catalogustekst (Robbert Roos)
(gebaseerd op) Chris Jones deconstrueert. In zijn werken is de 'werkelijkheid' altijd schijn, want opgebouwd uit reproducties. Met plaatjes uit tijdschriften, boeken en ansichtkaarten plakt hij objecten en landschappen in elkaar, die hij vervolgens weer aantast door er 'gaten' in te laten ontstaan. Zijn geconstrueerde werkelijkheid is in verval, als de apocalyps van een wereld waarin 'beeld' domineert over de substantie van inhoud. Jones schuurt het blinkend 'chroom' van de representatie weg en onthult ons het 'niets' erachter.

Aanvullende informatie
(3) Chris Jones construeert zijn sculpturen uit gefragmenteerd materiaal. Hij gebruikt oude en goedkope boeken, kranten, tijdschriften, kalenders, posters en papieren modellen en brengt laag over laag over laag. Hij werkt het af met een vernislaag. De gelaagdheid wekt enerzijds de illusie dat het object langzaam aan het vergaan is, maar dichtbij gekomen vormen de vele lagen en vele gebruikte materialen rijke texturen en zorgen ze voor rijke details.
Jones kijkt tijdens zijn werkproces niet naar werk van hedendaagse collega’s, maar naar historische kunst en films en hij leest boeken. Daarnaast bestudeerd hij veelvuldig foto’s. Het is niet alleen letterlijk materiaal voor zijn sculpturen, maar het zijn ook metaforen voor zijn ideeën over realiteit en illusie, betrekkelijkheid en onsterfelijkheid. Jones is gefascineerd door het vermogen van de fotografie om het verleden permanent vast te leggen, met name digitale foto’s die theoretisch gezien voor eeuwig kunnen blijven bestaan. Jones heeft ook grote interesse in het geheugen, een ongrijpbaar gegeven.

Links en verwijzingen
  1. http://www.gmvz.com/?cat=artist&obj=16 (galerie Martin van Zomeren) afbeeldingen en uitgebreide cv
  2. New York Times, 22 juni 2008, Installations Worthy of the Name, Benjamin Genocchio (zie pdf bijlage in map Chris Jones artikelen)
  3. The Journal News, 1 juni 2008, Immortality behind the images, Georgette Gouveia (zie pdf bijlage in map Chris Jones artikelen)
Jones


Jones


Jones


Jones
Fotografie Peter Cox