Opleiding
Akademie voor kunst en vormgeving St. Joost, Breda
Sandberg Instituut, Amsterdam
Recente tentoonstellingen
2008 Lustwarande Wanderland 08, Tilburg
2008 Beelden op de Berg, Exoten, Wageningen
2007 De Vleeshal, Middelburg
Fragment catalogustekst (Robbert Roos)
Sprookjes worden soms nachtmerries, met wezens die ongrijpbaar zijn en daardoor voor meerdere interpretatie vatbaar zijn, al naar gelang de eigen stemming en het eigen referentiekader van de kijker. De objecten van Maartje Korstanje vallen in deze categorie. Zijn het gemuteerde insecten? Bruine monsters? Of is het verdorde vegetatie uit de meer donkere krochten van het sprookjesbos? De sculpturen - soms erg monumentaal - zijn zo amorf, dat je ze op alle mogelijke manieren kunt interpreteren, als een driedimensionale Rorschach-test.
Aanvullende informatie /opinies
Korstanje weet de eigenschappen van haar ongepolijste materialen en technieken goed te gebruiken om in de sculpturen een bepaalde levendigheid en aanwezigheid te behouden. Ze wil direct en spontaan kunnen werken omdat ze bij te lang prutsen aan hetzelfde beeld de ‘ziel ervan kwijt raakt’. De werken hebben inderdaad een schetsmatige kwaliteit. Juist door een zeker gebrek aan detail en precisie, geven de beelden je het gevoel dat ze zich ieder moment zouden kunnen verroeren.
(3) ‘De sculpturen van Maartje Korstanje doen denken aan dieren. Geen alledaagse, herkenbare dieren, maar mythische oerwezens opgebouwd uit materialen als purschuim, karton, behangselplak en textiel.’
MK: ‘Ik begin gewoon, aan een vooropgezet plan of voorstudies doe ik niet. Ik heb wel een beeld in mijn hoofd van hoe het zou kunnen worden, maar dat is zeer vaag en veranderd tijdens het werken constant. Veel hangt van het toeval af. Ik werk eigenlijk grotendeels intuïtief en geleidelijk aan worden de onderdelen dan aan elkaar gebouwd tot een af beeld.
Over de diervormen: ‘Wat waarschijnlijk een grote rol heeft gespeeld is dat ik ben opgegroeid op een boerderij in Zeeland, er waren altijd dieren om mij heen, ik heb er grote affiniteit mee. Ik heb ooit wel mensenfiguren gebruikt, in schilderijen, maar op de een of andere manier stond het te dicht bij de werkelijkheid, bij mezelf. Ik kon er niet mee uit de voeten. Het mooie van de dierenwereld is dat die niet is gemaakt, maar ontstaat. Dit in tegenstelling tot de door mensen gemaakte wereld, die juist heel erg bedacht is. De door mensen gemaakte vormen zijn heel strak en statisch en vaak vierkant. De dierenwereld daarentegen is veel dynamischer en minder vast en lomp’
‘Mijn inspiratie haal ik uit een oude dierenencyclopedie ( . . . ). Het staat vol met zwart-wit afbeeldingen waardoor je vormen goed ziet. Mijn werk is eigenlijk een optelsom van vormen, die mij fascineren. De sculpturen zijn geen herkenbare dieren want de onderdelen zijn zo gefragmenteerd en op ongewone manieren met elkaar verbonden dat een ander beeld ontstaat dan dat we kennen. Ik vind het fijn als mensen naar mijn werk kijken en allerlei associaties hebben, daarom gebruik ik ook geen titels’
(5) ‘Zonder vooraf schetsen te maken creëert ze al doende de sculpturen. Karton, behangplaksel, PU-schuim of kunststof: al deze (goedkope) materialen zijn in principe geschikt voor het maken van werk. Wat daarbij vooral opvalt is dat ze blaken van het plezier waarmee ze zijn gefabriceerd.’
Links en verwijzingen


